King Naresuan ภาค 2 ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๒ ประกาศอิสรภาพ(2007)

พ.ศ. 2114 สมเด็จพระมหาธรรมราชา ซึ่งพระเจ้าหงสาวดีบุเรงนองสถาปนาขึ้นเป็นกษัตริย์ครองกรุงศรีอยุธยาสืบต่อจากพระมหินทราธิราช ได้โปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระนเรศวรมหาราชเป็นอุปราชครองเมืองพิษณุโลก เมื่อพระเจ้าหงสาวดีบุเรงนองเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2124 พระเจ้านันทบุเรงขึ้นเสวยราชย์สืบแทน และสถาปนาพระโอรส “มังสามเกียด” ขึ้นเป็น “พระมหาอุปราชา” รัชทายาท ในการนี้เจ้าเมืองประเทศราชทั้งหลายต้องมาร่วมแสดงความสวามิภักดิ์ รวมถึงพระมหาธรรมราชาและสมเด็จพระนเรศวรด้วย แต่เจ้าฟ้าไทยใหญ่ผู้ครองเมืองคังไม่ได้เสด็จมาร่วมพระราชพิธีสำคัญครั้งนี้ เป็นเหตุให้พระเจ้าหงสาวดีนันทบุเรงทรงมอบหมายให้พระมหาอุปราชา, พระราชนัดดา “นัดจินหน่อง” พระโอรสเจ้าเมืองตองอู, และสมเด็จพระนเรศวรช่วยกันเข้าตีเมืองคัง แต่พระมหาอุปราชากลับสั่งให้สมเด็จพระนเรศวรเข้าตีเป็นทัพสุดท้ายหมายจะหักหน้า ด้วยความมั่นใจว่าทัพของพระองค์และนัดจินหน่องจะประสบความสำเร็จ แต่ปรากฏว่าสมเด็จพระนเรศวรทรงมี ชัยชนะในศึกเมืองคังนี้ สามารถจับตัวเจ้าฟ้าเมืองคังและพระธิดา “เลอขิ่น” กลับมาได้ รัชทายาทหงสาวดีและ ราชนิกูลฝ่ายพม่าซึ่งเป็นคู่ปรับกันมาตั้งแต่เยาว์วัยจึงขุ่นเคืองอาฆาตแค้นสมเด็จพระนเรศวรเป็นทวีคูณ ต่อมาเมื่ออังวะกระด้างกระเดื่องแข็งเมือง พระเจ้าหงสาวดีนันทบุเรงให้สมเด็จพระนเรศวรแต่งทัพขึ้นมาช่วยรบ พระมหาอุปราชาจึงใช้โอกาสนี้วางแผนลอบปลงพระชนม์ ในขณะที่สมเด็จพระนเรศวรทรงยั้งทัพอยู่ ณ เมืองแครง ซึ่งพระมหาเถรคันฉ่องได้นำพระเณรและชาวมอญในหงสาวดีมาสร้างวัดใหม่ที่นี่หลังจากพ่ออยู่หัว บาเยงนอง (บุเรงนอง) เสด็จสวรรคต และได้แจ้งแผนร้ายของพระมหาอุปราชาให้ศิษย์รักทรงทราบ สมเด็จพระนเรศวรจึงถือเป็นเหตุในการประกาศอิสรภาพ ตัดสัมพันธไมตรีกับหงสาวดี และกวาดต้อนชาวไทยชาวมอญกลับคืนพระนคร ฝ่ายพม่าเมื่อทราบว่าการลอบปลงพระชนม์ไม่สำเร็จ จึงให้สุระกำมาเร่งนำทัพออกติดตาม สมเด็จพระนเรศวรทรงมอบหมายให้ทหารเอกคือออกพระชัยบุรีกับออกพระศรีถมอรัตน์คอยสกัดและเกิดการสู้รบกันครั้งใหญ่ที่บริเวณช่องเขาขาด โดยออกพระราชมนูกับเลอขิ่นมาร่วมสมทบ ในที่สุดก็ทัพพม่าก็ตามมาถึงในขณะที่สมเด็จพระนเรศวรและไพร่พลกำลังข้ามแม่น้ำ ศึกครั้งนี้สมเด็จพระนเรศวรทรงใช้พระแสงปืนต้นยิงข้ามแม่น้ำ สะโตงถูกแม่ทัพสุระกำมาตายบนคอช้าง ทัพพม่าจึงล่าถอยกลับไป

รายชื่อนักแสดง : วันชนะ สวัสดี (เบิร์ด)(สมเด็จพระนเรศวรมหาราช), วินธัย สุวารี (ต๊อด)(สมเด็จพระเอกาทศรถ), นพชัย ชัยนาม (ปีเตอร์)(ออกพระราชมนู), อินทิรา เจริญปุระ (ทราย)(เลอขิ่น), ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ (แอฟ)(มณีจันทร์), สมภพ เบญจาธิกุล (หมู)(พระเจ้าหงสาวดีบุเรงนอง), นภัสกร มิตรเอม (ตั๊ก)(พระมหาอุปราชา), ปราปต์ปฎล สุวรรณบาง (ปราปต์)(ออกพระชัยบุรี), คมกริช อินทรสุวรรณ (ต้น)(ออกพระศรีถมอรัตน์), สรพงษ์ ชาตรี (เอก)(พระมหาเถรคันฉ่อง), ฉัตรชัย เปล่งพานิช (นก)(สมเด็จพระมหาธรรมราชา), สถาพร นาควิไลโรจน์ (ถา, สถาพร นาควิลัย)(พระราเมศวร), กรุง ศรีวิไล (เอ๊ดดี้)(พระยาพิชัย), มานพ อัศวเทพ (ยะ)(พระยาสวรรคโลก), สภา ศรีสวัสดิ์ (ดี๋ ดอกมะดัน)(เศรษฐี), อภิรดี ภวภูตานนท์ (แก้ว)(หมอกมู), ปวีณา ชารีฟสกุล (เจี๊ยบ)(พระวิสุทธิกษัตรี), เกรซ มหาดำรงค์กุล (เกรซ)(พระสุพรรณกัลยา), อำภา ภูษิต (แอ๊ว)(ท้าววรจันทร์), นัยนา จันทร์เรียง(แม่นมพุดกรอง), เฉลา ประสพศาสตร์ (ตูมตาม)(แม่นมทองสุก), ปรัชฌา สนั่นวัฒนานนท์ (บีเจ)(พระนเรศวร(เด็ก)องค์ดำ), กรัณย์ เศรษฐี (เก้า)(พระเอกาทศรถ(เด็ก)องค์ขาว), จิรายุ ละอองมณี (เก้า)(พระราชมนู(เด็ก)ไอ้ทิ้ง), สุชาดา เช็คลีย์ (ดาด้า)(มณีจันทร์(เด็ก)), สมชาติ ประชาไทย(ลักไวทำมู), ธนา สินประสาธน์(พระยาสีหราชเดโช), ประดิษฐ์ ภักดีวงษ์(พระยาราม), อานนท์ สุวรรณเครือ (โอ๋)(พระยาพิชัยรณฤทธิ์), พยัคฆ์ รามวาทิน(พระยาพิชิตรณรงค์), กัมปนาท อั้งสูงเนิน (จอนนี่)(พระยาราชวังสรรค์), Yano Kazuki (ยาโนะ คาซูกิ)(พระยาเสนาภิมุข), โสธร รุ่งเรือง (น้อย, สุพจน์ รุ่งเรือง)(สุระกำมา), จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์ (ต้น)(พระเจ้านันทบุเรง)